سه سال از آن روز پرحاشیه میگذرد؛ روزی که شکیرا و جرارد پیکه با انتشار یک بیانیه کوتاه و مؤدبانه، پایان یکی از پرخبرترین رابطههای دهه را اعلام کردند. جدایی آنها فقط یک پرونده سلبریتی نبود؛ یک زلزله رسانهای بود که اینترنت، شبکههای اجتماعی و حتی دنیای موسیقی را تکان داد.
اما شکیرا که همیشه ثابت کرده فقط یک خواننده نیست، بلکه یک زن ققنوسوار است، توانست از دل همین بحران، یکی از درخشانترین فصلهای زندگی حرفهای خود را بسازد.
در سالهای پس از جدایی، هر ترانهای که منتشر کرد، تبدیل شد به فریادی از دل و روح. دردی که داشت، ریتم شد؛ بغضی که در گلو مانده بود، آهنگ شد؛ و خشم فروخوردهاش، تبدیل به سرودی شد برای میلیونها زن و مردی که در تمام دنیا در رابطههای شکستخورده، خودشان را در کلمات او پیدا میکردند.
اما حالا زمان دیگری است؛ شکیرا در تازهترین گفتوگوی خود با مجری آرژانتینی، «مارلی»، حرفهایی زد که هیچکس انتظارش را نداشت. اعترافی درباره پیکه؛ اعترافی کوچک، اما سنگین، که بسیاری از طرفدارانش را شوکه کرده است.

جداییای که دنیا را تکان داد
در سال ۲۰۲۲، شکیرا و پیکه با انتشار بیانیهای مشترک جدایی خود را اعلام کردند. بیانیهای کوتاه، محترمانه و آرام که از رسانهها خواست حریم خصوصی آنها و فرزندانشان را رعایت کنند. اما این آرامش ظاهری خیلی زود جای خود را به طوفان رسانهای داد.
خبر جدایی این زوج، به یکی از پرگفتوگوترین موضوعات جهان تبدیل شد. میلیونها نفر در شبکههای اجتماعی درباره دلایل جدایی، آینده فرزندان و حتی تأثیر آن بر موسیقی شکیرا بحث کردند. این جدایی، نهتنها زندگی شخصی او را تغییر داد، بلکه مسیر هنریاش را نیز وارد مرحلهای تازه کرد.
شکیرا در مصاحبه اخیرش، مسیر پس از جدایی را «تبدیل» یا همان transmutation توصیف کرد. او گفت که توانسته خشم، غم و ناامیدی را به ریتم و ملودی تبدیل کند. نتیجه این فرآیند، آثاری بود که نهتنها رکوردهای جهانی را شکستند، بلکه به سرودهایی برای دلشکستگان سراسر دنیا بدل شدند.
ترانههای او در این دوره، مانند «BZRP Music Sessions Vol.53» با همکاری بیزاراپ، به سرعت در صدر چارتها قرار گرفتند و میلیونها بار شنیده شدند. اما مهمتر از رکوردها، این بود که مخاطبان با شنیدن این آثار، احساس کردند شکیرا درد آنها را روایت میکند و همین باعث شد موسیقی او به نوعی درمان جمعی تبدیل شود.

معجزهای به نام دگردیسی؛ شکیرا چطور از دل ویرانی یک امپراتوری ساخت؟
شکیرا در این مصاحبه از واژهای استفاده کرد که کمتر از زبان یک ستاره موسیقی پاپ میشنویم: «تغییر ماهیت».
او گفت تمام مسیرش، از اولین شبهای سخت جدایی تا روزهایی که آهنگهایش رکورد جهانی میزدند، یک دگردیسی عمیق بوده است.
او توضیح میدهد:
«تمام خشم، غم و رنجی که تحمل کردم را به موسیقی تبدیل کردم. چیزی که من را نجات داد همین بود.»
این صدا، صدای زنی است که در دل شکست، قدرت پیدا کرده. زنی که با هر آهنگش نهفقط خودش، بلکه میلیونها انسان دیگر را درمان کرد.
ترانههای او، مخصوصاً آثارش بعد از ۲۰۲۲، در شبکههای اجتماعی به موجی از همدلی تبدیل شدند؛ کاربرانی که زیر ویدئوها مینوشتند: «انگار این آهنگ را از زندگی من بریدهاند و روی کاغذ گذاشتهاند.»

شکیرا در مصاحبه توضیح میدهد:
«زیباترین بخش ماجرا حمایت دوستانم بود. فهمیدم چه کسانی واقعاً کنارم هستند… و رابطهای که سالهاست با هوادارانم دارم، ادامه پیدا کرده است. شاید طولانیترین داستان عاشقانه زندگی من همین باشد.»
اما چیزی که همه را شگفتزده کرد، نه این حرفها بود و نه حتی شوخیهای بامزهاش. بلکه جملهای کوتاه و غیرمنتظره درباره پیکه بود؛ جملهای که حس میکردند از دهان شکیرا خارج نمیشود.
اعتراف جنجالی: شکیرا بالاخره درباره پیکه یک جمله مثبت گفت!
در بخشی از مصاحبه، وقتی صحبت از استعداد و انضباط دو پسرش ـمیلان و ساشاـ پیش آمد، شکیرا توضیح داد که هر دو پسرش فوقالعاده بااستعداد و سختکوش هستند. پسر بزرگترش چندین ساز میزند و پسر کوچکترش روی صحنه مدرسه نقش اصلی نمایش را بازی کرده است.

مارلی از او پرسید این استعدادها را از چه کسی به ارث بردهاند؟
شکیرا ابتدا با خنده گفت: «از پدرشان که نه!»
اما بلافاصله اضافه کرد:
«پدرشان نیز، منصفانه بگویم، بسیار منضبط است. هیچ راهی برای موفقیت در هیچ حرفهای بدون انضباط وجود ندارد؛ این یک اصل اساسی است. آنها [بچهها] میدانند که راه دیگری نیست. اگر قرار است برای کاری حاضر شوند، تمرین میکنند. اگر امتحانی دارند، درس میخوانند. این غیرقابل مذاکره است.»

این جمله کوتاه، اما بسیار مهم، باعث شد اینترنت منفجر شود. سالها بود که شکیرا در آهنگها و مصاحبههایش به شکل غیرمستقیم و گاهی کاملاً مستقیم، از خیانت، بیوفایی و آزار روحی سخن میگفت که در رابطهاش تجربه کرده بود. هوادارانش نیز پیکه را یکی از منفورترین چهرههای دنیای فوتبال کرده بودند.
این جمله کوتاه، که به انضباط و دیسیپلین پیکه اشاره میکند، از زبان کسی که سه سال تمام درد جدایی را در قالب موسیقی بیرون ریخت، بسیار سنگین و مهم است. این تحسین، نشاندهنده یک «التیام بالغانه» است؛ یعنی جدایی رخ داده، درد کشیده شده، اما در نهایت، احترام به نقش پیکه به عنوان پدر، بر تلخیهای گذشته غلبه کرده است.
اما حالا… یک جمله مثبت؟
این یعنی شکیرا در مسیر بزرگی بهنام «بهبود واقعی» قدم گذاشته؛ جایی که دیگر برای حمل کردن خشم و کینه نیازی نمیبیند. این یعنی همان زن آتشفشانی که با ترانههایش مرزهای موسیقی را جابهجا کرد، امروز به نقطهای رسیده که میتواند گذشته را نه فراموش کند، بلکه بدون درد نگاهش کند.

مادر قبل از ستاره؛ تصویری واقعی از زندگی شکیرا
شکیرا در بخشی از گفتوگو تصویری بسیار صمیمی از زندگی مادریاش ارائه داد. او گفت:
«پسرهایم همان مادری را دوست دارند که روی مبل نشسته، با لباس راحتی، موهای ژولیده… مادری که فقط برای آنهاست.»
جملهای که بسیاری از مادران جهان با آن همزادپنداری کردند.
چهرهای از شکیرا که ما هرگز روی صحنه نمیبینیم، اما پسرانش آن را خانه میدانند.
مارلی همچنین از استعداد هنری فرزندان او تعریف کرد و شکیرا توضیح داد که از کودکی به آنها نظم، تلاش و پشتکار را یاد داده است. نکته جالب، اشاره او به اهمیت هنر در تربیت فرزندان بود؛ اینکه موسیقی نهفقط سرگرمی، بلکه نوعی پرورش روح است.

تورِ رویایی شکیرا؛ یک سال کار سخت
شکیرا در حال حاضر خود را برای برگزاری یک سری کنسرت استادیومی عظیم آماده میکند که آن را «توری که همیشه میخواستم برگزار کنم» مینامد. او فاش کرد که بیش از یک سال را صرف برنامهریزی و آمادهسازی دقیق این تور کرده است.
این نمایشهای بزرگ که شامل بخشهای خلاقانه دستساز، جلوههای بصری پیچیده و تغییرات لباس خیرهکننده است، قرار است نه یک کنسرت، بلکه یک اثر هنری کامل باشد. او تأکید میکند که در کوچکترین جزئیات این تور درگیر بوده و میخواهد ثابت کند که دلشکستگی، میتواند انرژی لازم برای بزرگترین دستاوردهای هنری را فراهم کند. این تور در واقع تجسم فیزیکی همان «کیمیاگری درد» است که شکیرا آن را به موسیقی و نمایش تبدیل کرده است.

