سیدنی سوئینی با لباس سکسی الهام‌گرفته از مرلین مونرو

سیدنی سوئینی، ستاره جنجالی سریال «سرخوشی»، در مراسم افتتاحیه فیلم جدیدش «خدمتکار»، با بازسازی استایل برهنه و نمادین مریلین مونرو، لرزه بر اندام منتقدان انداخت. نگاهی به جزئیات لباس توری ۱۷۰ ساعته، بوسه‌های روی فرش قرمز و استایل مینی‌ژوپ تحریک‌آمیز او در افترپارتی.

مجله زیبایی و پزشکی درمالیدی
زمان خواندن 15 دقیقه

برخی ستاره‌ها به سادگی وارد یک اتاق می‌شوند، اما برخی دیگر مانند سیدنی سوئینی، فضا را منفجر می‌کنند. دوشنبه شب در تئاتر مشهور چینی TCL در قلب لس‌آنجلس، فرش قرمز فیلم جدید و معمایی «خدمتکار» (The Housemaid) شاهد یکی از جنجالی‌ترین و در عین حال خیره‌کننده‌ترین لحظات مد در سال ۲۰۲۵ بود. سیدنی سوئینی، بازیگر ۲۸ ساله‌ای که اکنون به عنوان «سکس‌سیمبل» شماره یک نسل جدید هالیوود شناخته می‌شود، با استایلی ظاهر شد که مستقیماً از دل تاریخ و از میان خاطرات مریلین مونرو بیرون آمده بود.

او که به خوبی می‌داند چگونه از فیزیک بدنی و جذابیت‌های جنسی خود برای تسخیر تیتر اخبار استفاده کند، این بار مرزهای «شکوه قدیمی هالیوود» را با چاشنی برهنگی مدرن جابه‌جا کرد.

شب گذشته در لس‌آنجلس، فرش قرمز فقط محل عبور ستاره‌ها نبود؛ صحنه بازآفرینی یکی از افسانه‌ای‌ترین لحظه‌های تاریخ سینما بود. سیدنی سوئینی، بازیگر جوان و پرحاشیه هالیوود، با لباسی سفید و بدن‌نما که مستقیم به یاد مرلین مونرو می‌انداخت، کاری کرد که همه دوربین‌ها، تیترها و نگاه‌ها فقط یک مقصد داشته باشند: او.

این بازیگر ۲۸ ساله که این روزها نامش با جذابیت، جسارت و انتخاب‌های پرریسک گره خورده، در مراسم افتتاحیه فیلم جدیدش «خدمتکار» با ظاهری ظاهر شد که نه‌تنها ادای احترام به هالیوود کلاسیک بود، بلکه تعریف تازه‌ای از زن اغواگر مدرن ارائه می‌داد؛ زنی که همزمان هم نوستالژیک است و هم بی‌پروا.

مریلین مونرو زنده شد؛ پیراهنی که ۱۷۰ ساعت برای اغواگری سیدنی سوئینی وقت برد!

سیدنی سوئینی روی فرش قرمز سینمای مشهور چینی هالیوود، لباسی سفید از حریر ابریشم به تن داشت؛ لباسی سفارشی که با دقت وسواس‌گونه‌ای طراحی شده بود تا یادآور پیراهن افسانه‌ای مرلین مونرو در فیلم «خارش هفت‌ساله» باشد. همان لباس سفیدی که دهه‌ها پیش با یک باد ساده از مترو، به نماد جاودانه اغوا در سینما تبدیل شد.

یقه هالتر با برش عمیق، بالاتنه‌ای کاملا چسبان و فرمی که کمر را به‌شدت باریک نشان می‌داد، باعث شده بود نگاه‌ها ناخواسته روی خطوط بدن سوئینی قفل شود. پایین‌تنه لباس، آزاد، رها و مواج روی زمین می‌لغزید و پرهای ظریف در لبه دامن، حس تجمل، نرمی و افسون را دوچندان می‌کرد. این لباس بیش از ۱۷۰ ساعت زمان برده بود تا دوخته شود؛ عددی که به‌خوبی نشان می‌دهد هدف، فقط پوشاندن بدن نبوده، بلکه ساختن یک لحظه تاریخی بوده است.

سیدنی سوئینی برای این مراسم، یک پیراهن سفارشی از برند مشهور گالیا لاهاو به تن داشت که شباهت عجیبی به لباس نمادین مریلین مونرو در فیلم «خارش هفت‌ساله» (محصول ۱۹۵۵) داشت.

اما نسخه سوئینی، بسیار بی‌پروا تر و تحریک‌آمیزتر طراحی شده بود:

  • یقه باز و نفس‌گیر: یقه پیراهن به صورت «هالتر» طراحی شده بود و چاک آن تا نزدیکی ناف پایین می‌آمد، به طوری که هر لحظه بیم آن می‌رفت که کنترل لباس از دست خارج شود. این طراحی هوشمندانه، بر منحنی‌های سینه سوئینی تأکید داشت که امضای شخصی او در فرش قرمزهاست.
  • کمر کرستی و اندام ساعت شنی: تنه اصلی لباس به صورت یک کرست فوق‌العاده تنگ طراحی شده بود تا دور کمر او را به حداقل برساند و تضادی خیره‌کننده با دامن کلوش و بزرگ لباس ایجاد کند.
  • جزئیات اشرافی و توری: دامن لباس از حریر ابریشمی نیمه‌شفاف ساخته شده بود که در لبه‌های آن از پر شترمرغ و خز سفید استفاده شده بود؛ جزئیاتی که حس جلال و شکوه کریسمس را با خود به همراه داشت. به گفته برند سازنده، بیش از ۱۷۰ ساعت کار دستی دقیق صرف ساخت این لباس شده تا به بهترین شکل روی بدن سوئینی بنشیند.

او استایل خود را با موهای بلوند موج‌دار، رژ لب قرمز آتشین و جواهرات الماس سنگین تکمیل کرده بود تا تصویر «الهه زیبایی» را در ذهن عکاسان تثبیت کند.

سوئینی با موهای بلوند موج‌دار که آزادانه روی شانه‌هایش ریخته بود و فرق ملایمی که یادآور ستاره‌های دهه پنجاه میلادی است، عملا تصویر مرلین مونرو را به قرن بیست‌ویکم پرتاب کرد. رژ لب قرمز جسورانه، چشم‌هایی با آرایش درخشان اما کنترل‌شده و ابروهایی پررنگ، ترکیبی ساخت که نه دخترانه بود و نه زنانه صرف؛ بلکه کاملا «ستاره‌وار» بود.

جواهرات الماسی، گوشواره‌ها و دستبند درخشان، بدون شلوغی اضافه، روی پوست روشن او می‌درخشیدند و پیام مشخصی داشتند: این یک نمایش حساب‌شده است، نه اتفاقی.

اما این شب فقط درباره لباس نبود. «خدمتکار» فیلمی روان‌شناختی و پرتنش است که از روی رمانی پرفروش ساخته شده و سیدنی سوئینی در آن نقش دختری را بازی می‌کند که برای شروعی تازه، وارد خانه‌ای مجلل می‌شود؛ خانه‌ای که آرام‌آرام به کابوس تبدیل می‌شود.

در این فیلم، او مقابل آماندا سایفرد قرار می‌گیرد؛ بازیگری که در نقش زنی ظاهرا بی‌نقص اما به‌شدت ناپایدار، مقابل شخصیت سوئینی می‌ایستد. تقابل این دو زن، نه‌فقط در داستان، بلکه روی فرش قرمز هم دیده می‌شد. سایفرد با لباس قرمز براقش، تضادی حساب‌شده با لباس سفید سوئینی ساخته بود؛ سفیدِ معصوم در برابر قرمزِ خطرناک.

تغییر فاز ناگهانی؛ مینی‌ژوپ بدن‌نما برای افترپارتی شبانه!

اما جنجال سوئینی به فرش قرمز ختم نشد. او که می‌دانست شب طولانی در پیش دارد، بلافاصله پس از اکران فیلم برای حضور در افترپارتی در کلوب مجلل TAO، لباس مجلسی و سنگین خود را با چیزی بسیار «راحت‌تر» و «جسورانه‌تر» تعویض کرد.

سیدنی چند ساعت بعد و در مهمانی پس از مراسم، او لباس بلند و باشکوهش را کنار گذاشت و با پیراهنی کوتاه، سفید و بدون بند ظاهر شد؛ لباسی که با نقش‌های گل‌مانند تزئین شده بود و بیش از هر چیز، بازیگوش، سکسی و بی‌پروا به نظر می‌رسید.

این تغییر لباس، پیام روشنی داشت: سوئینی فقط بازیگر ادای احترام به گذشته نیست؛ او زنی است که می‌داند چگونه بدنش را، تصویرش را و نگاه‌ها را مدیریت کند. کفش‌های سفید توری، همان جواهرات قبلی و آرایشی مشابه، استایل او را از «الهه کلاسیک» به «ستاره شب» تبدیل کرده بود.

او یک مینی‌ژوپ سفید و بدون بند به تن کرد که با اپلیکه‌های گل‌دار برجسته تزیین شده بود. این لباس کوتاه، پاهای کشیده او را کاملاً به نمایش می‌گذاشت و با کفش‌های پاشنه‌بلند توری سفید ست شده بود. این تغییر استایل نشان‌دهنده دو روی سکه‌ی شخصیت سوئینی است: زنی که می‌تواند روی فرش قرمز مانند یک ملکه با وقار باشد و در افترپارتی، به یک دختر بازیگوش و تحریک‌آمیز تبدیل شود که کانون توجه تمام مردان حاضر در سالن است.

«خدمتکار»؛ بازی خطرناک قدرت، شهوت و پنهان‌کاری

فیلم «خدمتکار» که بر اساس رمان پرفروش فرایدا مک‌فادن ساخته شده، داستانی است که کاملاً با روحیه جنجالی سوئینی همخوانی دارد. او در این فیلم نقش «میلی» را بازی می‌کند؛ خدمتکاری که وارد زندگی یک زوج ثروتمند (با بازی آماندا سایفرید و برندون اسکلنار) می‌شود.

اما این یک شغل معمولی نیست. فیلم به عنوان یک «بازی اغواگرانه از اسرار، رسوایی و قدرت» توصیف شده است. شیمی بین سیدنی سوئینی و آماندا سایفرید در این فیلم به قدری بالاست که کارگردان فیلم، پل فیگ، آن را «انفجاری» توصیف کرده است. سوئینی در این فیلم نقش زنی را دارد که سعی می‌کند گذشته تاریک خود را پشت چهره‌ای معصوم پنهان کند، اما به زودی درگیر بازی‌های ذهنی و جنسی خطرناکی با کارفرمایان خود می‌شود.

فرار از سایه شکست؛ وقتی «کریستی» زیر چرخ‌های «خدمتکار» له شد

این نمایش پر زرق و برق در لس‌آنجلس، در واقع یک «فرار رو به جلو» برای سوئینی محسوب می‌شود. فیلم قبلی او، یعنی بیوگرافی بوکسور مشهور «کریستی مارتین»، در گیشه شکست سختی خورد و تنها ۱.۳ میلیون دلار فروخت. منتقدان بی‌رحم هالیوود، از جمله روبی رز، به شدت از بازی او انتقاد کرده بودند.

سوئینی در پاسخ به این شکست‌ها، با لحنی فیلسوفانه به مجله «پیپل» گفت:

«صادقانه بگویم، تا زمانی که عاشق این کار هستید، انجامش دهید. شما باید خیلی عاشق باشید، چون هالیوود واقعاً سخت است و دفعاتی که به شما “نه” می‌گویند خیلی بیشتر از “بله” شنیدن است. باید با طرد شدن کنار بیایید.»

اما به نظر می‌رسد استراتژی واقعی او برای مقابله با شکست، بازگشت به ریشه‌های «جذابیت جنسی» است. او می‌داند که اگر فیلم‌هایش در گیشه موفق نشوند، استایل‌های نیمه‌برهنه و شباهت او به مریلین مونرو، او را در صدر اخبار نگه خواهد داشت.

پیوند عجیب با آماندا سایفرید

یکی از حواشی جالب فرش قرمز، ابراز علاقه شدید و غیرمنتظره سوئینی به همبازی‌اش آماندا سایفرید بود. سوئینی در مقابل دوربین‌ها فاش کرد که یک عکس پولاروید از خودش و آماندا را پشت قاب گوشی‌اش نگه می‌دارد: «این نشان می‌دهد که تو چقدر امسال زندگی من را تغییر دادی. من این عکس را از سر صحنه فیلمبرداری در گوشی‌ام گذاشته‌ و هرگز بیرون نیاورده‌ام.»

این رابطه نزدیک و صمیمانه بین دو ستاره زن فیلم، که در داستان فیلم با هم دشمنی دارند، به جنجال‌های پیرامون «شیمی زنانه» در این اثر دامن زده است. آماندا سایفرید نیز که با لباسی قرمز و درخشان در کنار سوئینی می‌درخشید، با خنده گفت که مدام به سیدنی توصیه‌های ناخواسته می‌دهد و سیدنی هم با کمال میل آن‌ها را می‌پذیرد.

سوئینی و سایفرد در گفت‌وگوهای اخیرشان بارها از رابطه نزدیکشان در طول فیلم‌برداری گفته‌اند. حتی سوئینی اعتراف کرده که عکسی فوری از خودش و سایفرد را همیشه پشت قاب گوشی‌اش نگه می‌دارد؛ جمله‌ای احساسی که نشان می‌دهد این فیلم فقط یک پروژه کاری نبوده، بلکه نقطه عطفی در زندگی حرفه‌ای اوست.

کارگردان فیلم هم شیمی این دو بازیگر را «انفجاری» توصیف کرده؛ توصیفی که با فضای فیلم و حتی ظاهر دیشب سوئینی کاملا همخوانی دارد.

جذابیت، حاشیه و جسارت

سیدنی سوئینی در سال‌های اخیر بارها ثابت کرده که از حاشیه نمی‌ترسد. او همزمان با بازی در نقش‌های چالش‌برانگیز، تصویر عمومی‌اش را آگاهانه می‌سازد؛ تصویری که ترکیبی از معصومیت، جسارت و جذابیت بی‌پرده است. لباس سفید دیشب، فقط یک انتخاب مد نبود؛ بیانیه‌ای بود درباره قدرت زنانه، بدن، و تسلط بر نگاه دیگران.

در دورانی که بسیاری از ستاره‌ها سعی می‌کنند کم‌خطر و بی‌حاشیه باشند، سوئینی راه متفاوتی را انتخاب کرده؛ راهی که مستقیم از دل تاریخ هالیوود می‌گذرد و به تیتر اول رسانه‌ها ختم می‌شود.

سیدنی سوئینی با بازسازی استایل مریلین مونرو، ثابت کرد که در بازی با افکار عمومی و رسانه‌ها، یک حرفه‌ای تمام‌عیار است. او از پیراهن حریر بدن‌نمای گالیا لاهاو استفاده کرد تا به تمام دنیا بگوید که شکست فیلم قبلی‌اش، تأثیری بر جایگاه او به عنوان «ملکه جدید زیبایی هالیوود» نداشته است. حالا همه منتظرند تا ببینند آیا نقش او در فیلم «خدمتکار» به همان اندازه که استایلش در فرش قرمز اغواگر بود، می‌تواند مخاطبان را در سالن‌های سینما جادو کند یا خیر. یک چیز قطعی است: در دنیای امروز، پیراهن سفید مریلین مونرو هنوز هم قدرتمندترین ابزار برای تسخیر قلب‌ها و تیترهاست.

شب افتتاحیه «خدمتکار» نشان داد که هنوز هم یک لباس می‌تواند داستان بگوید، تاریخ را زنده کند و همزمان آینده یک ستاره را شکل دهد. سیدنی سوئینی با این انتخاب، خودش را نه‌فقط به‌عنوان بازیگری موفق، بلکه به‌عنوان نماد جذابیت نسل جدید هالیوود تثبیت کرد.

مرلین مونرو شاید سال‌هاست که رفته، اما دیشب، در قامت سیدنی سوئینی، دوباره نفس کشید؛ سفید، اغواگر و فراموش‌نشدنی.

امتیاز شما به این مطلب: 
۵

امتیاز شما :

به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *